کوه ها را اگر حمل ٬

بر ما کتابت کنند

ذره ذره به دوش خواهیم کشید

ما را

نا امیدی از هم جواریت

به خون می نشاند .

ما و صبح آنگاه منتظَریم

که وعده ای مان داده باشی به وصل

حالا که سپیده

وعید ِ هجر می دهد

دیگر به شوق

چه حاجت .

"دنیا مزرعه ی آخرت است"

شک ٬ از همینجا

به بار می نشیند

تناقض ٬ به فصل درو می رسد

که با قلم  ٬ تردید

درو کنیم

"دنیا بازیچه است"

و ما

گیل شالی کارانی مردد که

به بازی ٬ توشه ی شتا را

سست و کاهل

انتظار میکشیم .

قد   قصدت   المعشوقه  ذبحنا

و الله  لن اعترض  علیها  بحرفْ

رضینا بقتلنا بیدها و مسرورون

وجبته   بنا   سقایتهً  و  صرفْ

غربت بس نبود

که به زهر متوسل شدند ؟

به اعجاز

این پلیدی های روح بیفکن

ما را حاجت

جز به درگاه تو التجا کردن

میسور نیست .

متزلزل پای

در

راه اضطراب یقینمان شد

رسوخ بر این صراط

علم میخواست و

مجنون وار جنون ورزی به سبک روز

ما را که پای چوبین نیز نیست

در سفر عشق

چه میکنیم ؟

ناگهان

ناطلبیده به بار نشستی و

 نا خواسته اوج را

سکنی ٬

نگران فرجام نباش

دادگاه هستی

سخت کینه توز تر است

که ما را

هم بند کند .

من نماز عشق خواندم

اما رو به قبله ی تردید

این است که

مدام  ِ قضا کردنم .

آن شاعری که گفته بود

با علی (ع)

دفن شد عدالت

چه دردی از ما

یا زهرا بنی یعقوب دوا می کند

اگر امروز

ما با عدالت

که با

عقل ها و وجدان ها هم

خبر گزاری ها

ما سرعت نور را کشف کردیم

از قوه ی قضائیه مان بپرسید .

واژه ها

آنقدر بی مغز اند که

به حرکت وا نمی دارند

مجنون اند یا مرده ،

بی مغزی

ترجیع بندشان است .

خود کار ها را بشکنید

کاغذ ها را آتش بزنید

قلم دیگر تاثیر خود را

مثل سلاح از دست داده

هر کس

کلاه خود را

محکم بگیرد .

زمین

نه آنچه را تو خواستی رویاند

آسمان

نه آنچه را تو خواستی بارید

سرنوشت

آنچه تو بخواهی میشود

تو

آنچه سرنوشت خواسته

زمان فریب ماست و

همه چیز آن جورند که باید .