|
پراكنده گويي هاي غير ادبي ام
|
به انتظار پنج
جفت شش ،
کار آس را می کند در حکم دل
آن وقت ماه ِکامل داس می شود
بعد پینوکیو مخمل سبز به دست می بندد
و تو نحو صرف می کنی
در این گیر و دار
زندان بان در سایه می نشیند
و تو تفسیر های هرمونوتیک را یادت میرود
حالا مثل پارسال مصوبه ی جدید آمده !
بس کن شکلات فروش
نمی بینی به مذاق عابران شربت لیمو می چسبد ؟
شهر به آن آرامی که فکر می کنی نیست
دارد نه ماهش میشود
تو تازه به فکر مستحبات خطبه افتادی ؟
فکر با یک پیش و پس کفر می شود
از این هم راحت تر . . .