|
پراكنده گويي هاي غير ادبي ام
|
هر برگ دفتر شعرت عبارت است
نو واژه نامه ای پر از شهامت است
تکرار دیدن چشمهای مشکی ات
با خال بین شان که مفید فخامت است
با گونه های مورب و لبهای مجتهد
هر حرف و لفظ کلامت فقاهت است
انگار ساز جدیدی در این جهان
آن قامت رعنای پر از صلابت است
از این گره دوچشمم به قامتت
هر لحظه سوره ای از عشق در ولادت است